• نام برند:نوناپیک/Nonapick
• شرکت تولیدکننده:نونا دارو پارس
• نام ژنریک:پیکوسولفات سدیم/منیزیوم اکساید/سیتریک اسید
• شکل دارویی:پودر(هر بسته حاوی 2 ساشه 16 گرمی)
• دسته دارویی:ملین(محرک واسموتیک)
• موارد مصرف نوناپیک:
• نوناپیک شرکت دارویی نونا دارو پارس یک داروی ترکیبی است که شامل 10 میلی گرم سدیم پیکوسولفات (ملین محرک) و ترکیب 3/5 گرم اکسید منیزیم و 12 گرم اسید سیتریک بی‌آب می‌باشد که در محلول با یکدیگر سیترات منیزیم (ملین اسموتیک) را ایجاد می‌کنند. این دارو برای پاک‌سازی کولون به منظور آماده‌سازی کولونوسکوپی و مدیریت یبوست به کار می رود .

• اختلالات شدید مایعات و الکترولیت‌ها
• به بیماران توصیه شود که پیش از مصرف، حین مصرف و پس از مصرف نوناپیک مایعات را به میزان کافی دریافت نمایند. در بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب، هنگام جایگزینی مایعات باید با احتیاط عمل شود. چنانچه پس از مصرف نوناپیک بیمار دچار استفراغ قابل‌توجه یا علائم کم‌آبی بدن از جمله نشانه‌های افت فشار خون ارتواستاتیک گردد، انجام آزمایش‌های آزمایشگاهی پس از کولونوسکوپی شامل الکترولیت‌ها، کراتینین و نیتروژن اوره خون(BUN) مدنظر قرار گرفته و درمان مناسب انجام شود.
  
  
• اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها می‌توانند منجر به عوارض جانبی جدی از جمله آریتمی‌های قلبی، تشنج و اختلال عملکرد کلیه شوند. پیش از شروع درمان با نوناپیک، اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها باید اصلاح گردند.علاوه بر این، هنگام تجویز نوناپیک برای بیمارانی که دارای شرایط زمینه‌ای خاص هستند یا داروهایی مصرف می‌کنند که خطر اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها یا بروز عوارضی نظیر تشنج، آریتمی و نارسایی کلیوی را افزایش می‌دهند، باید احتیاط لازم به‌عمل آید.
  
  
• آریتمی‌های قلبی
• گزارش‌های نادری از بروز آریتمی‌های قلبی شدید در ارتباط با مصرف فرآورده‌های ملین اسموتیک یونی مورد استفاده برای آماده‌سازی روده وجود داشته است. هنگام تجویز نوناپیک برای بیمارانی که در معرض خطر بالاتر بروز آریتمی هستند باید احتیاط شود؛ از جمله بیماران با سابقه طولانی شدن فاصله QT، آریتمی‌های کنترل‌نشده، انفارکتوس میوکارد اخیر، آنژین ناپایدار، نارسایی احتقانی قلب یا کاردیومیوپاتی. در بیماران با خطر بالای بروز آریتمی‌های قلبی شدید، انجام نوار قلب پیش از مصرف دارو و پس از انجام کولونوسکوپی باید مدنظر قرار گیرد.
  
  
• تشنج
• گزارش‌هایی از بروز تشنج‌های تونیک–کلونیک ژنرالیزه در ارتباط با مصرف فرآورده‌های آماده‌سازی روده در بیمارانی بدون سابقه قبلی تشنج وجود داشته است. موارد تشنج با اختلالات الکترولیتی (مانند هیپوناترمی، هیپوکالمی، هیپوکلسمی و هیپومنیزمی) و کاهش اسمولالیته سرم همراه بوده‌اند. اختلالات نورولوژیک با اصلاح وضعیت مایعات و الکترولیت‌ها برطرف شده‌اند.
  
  
• هنگام تجویز نوناپیک برای بیمارانی با سابقه تشنج و همچنین بیمارانی که در معرض خطر تشنج قرار دارند باید احتیاط شود؛ از جمله بیمارانی که داروهای کاهنده آستانه تشنج مصرف می‌کنند (مانند داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای)، بیمارانی که در حال قطع مصرف الکل یا بنزودیازپین‌ها هستند، یا بیمارانی با هیپوناترمی شناخته‌شده یا مشکوک.
  
  
• مصرف در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه
• مصرف نوناپیک در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیه (کلیرانس کراتینین کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر در دقیقه) ممنوع است، زیرا ممکن است تجمع منیزیم در پلاسما رخ دهد. مشابه سایر فرآورده‌های آماده‌سازی روده حاوی منیزیم، هنگام تجویز نوناپیک برای بیماران با نارسایی خفیف تا متوسط کلیه یا بیمارانی که هم‌زمان داروهایی مصرف می‌کنند که ممکن است بر عملکرد کلیه تأثیر بگذارند (مانند دیورتیک‌ها، مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین، مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی) باید احتیاط شود.این بیماران ممکن است در معرض خطر افزایش‌یافته آسیب کلیوی باشند. به این بیماران باید بر اهمیت دریافت کافی مایعات پیش از مصرف، حین مصرف و پس از مصرف نوناپیک تأکید شود. همچنین انجام آزمایش‌های آزمایشگاهی پایه و پس از کولونوسکوپی (الکترولیت‌ها، کراتینین و  (BUNدر این بیماران باید مدنظر قرار گیرد.
  
  
• اولسر مخاط کولون، کولیت ایسکمیک و کولیت اولسراتیو
• ملین‌های اسموتیک می‌توانند موجب بروز زخم‌های آفتی مخاط کولون شوند و مواردی از کولیت ایسکمیک شدید که نیازمند بستری در بیمارستان بوده‌اند نیز گزارش شده است. مصرف هم‌زمان ملین‌های محرک اضافی همراه با نوناپیک ممکن است خطر بروز این عوارض را افزایش دهد. در تفسیر یافته‌های کولونوسکوپی در بیمارانی با بیماری التهابی روده شناخته‌شده یا مشکوک، احتمال وجود اولسرهای مخاطی ناشی از دارو باید مدنظر قرار گیرد.
  
  
• مصرف در بیماران با بیماری‌های مهم گوارشی
• در صورتی که انسداد یا سوراخ‌شدگی دستگاه گوارش مشکوک باشد، انجام اقدامات تشخیصی مناسب ضروری است.
  
  
• آسپیراسیون
• بیمارانی که دچار اختلال در رفلکس گگ (تهوع) هستند، در حین تجویز نوناپیک در معرض خطر برگشت محتویات معده (رگورژیتاسیون) یا آسپیراسیون قرار دارند. این بیماران باید در طول مصرف نوناپیک به ‌دقت تحت نظر باشند. مصرف دارو در این گروه از بیماران باید با احتیاط انجام شود.
  
  
• خطر استفراغ و سایر عوارض گوارشی ناشی از مصرف پودر حل‌نشده
• هر ساشه باید در ۵ اونس آب سرد حل شده و مطابق با رژیم دوزبندی تعیین‌شده در زمان‌های جداگانه مصرف گردد. مصرف آب اضافی برای بهبود تحمل‌پذیری بیمار اهمیت دارد. مصرف مستقیم پودر حل‌نشده می‌تواند خطر بروز تهوع، استفراغ، کم‌آبی بدن و اختلالات الکترولیتی را افزایش دهد.
  
  

• اختلالات شدید مایعات و الکترولیت‌ها
• اریتمی‌های قلبی
• تشنج
• مصرف در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه
• زخم مخاط کولون، کولیت ایسکمیک و کولیت اولسراتیو
• مصرف در بیماران مبتلا به بیماری‌های قابل‌توجه دستگاه گوارش
• آسپیراسیون
• خطر استفراغ و سایر عوارض گوارشی ناشی از مصرف پودر حل‌نشده

• داروهایی که ممکن است خطر اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها را افزایش دهند
  در تجویز نوناپیک برای بیمارانی که دارای شرایط زمینه‌ای خاص هستند ویا داروهای دیگری مصرف می‌کنند که خطر بروز اختلالات مایعات و الکترولیت‌ها را افزایش می‌دهند، یا ممکن است در شرایط عدم تعادل مایعات و الکترولیت‌ها خطر نارسایی کلیه، تشنج، آریتمی‌های قلبی یا طولانی‌شدن فاصله QT را افزایش دهند، باید احتیاط شود.
  
  
• احتمال کاهش جذب داروها
  نوناپیک ممکن است جذب سایر داروهای مصرف‌شده همزمان را کاهش دهد.
  
  
• داروهای خوراکی باید حداقل دوساعت قبل از شروع مصرف نوناپیک تجویز شوند.
  
  
• آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلینی و فلوروکینولونی، همچنین آهن، دیگوکسین، کلرپرومازین و پنی‌سیلامین باید حداقل 2 ساعت قبل و نه کمتر یا 6 ساعت پس از مصرف نوناپیک تجویز شوند.
  
  
• آنتی‌بیوتیک‌ها
  مصرف قبلی یا همزمان آنتی‌بیوتیک‌ها همراه با نوناپیک ممکن است اثربخشی نوناپیک را کاهش دهد، زیرا تبدیل سدیم پیکوسولفات به متابولیت فعال آن توسط باکتری‌های کولون انجام می‌شود.
  
  

• داروی نوناپیک باید در دمای کمتر از 30 درجه سانتی‌گراد نگهداری شود.
• در جهت محافظت از رطوبت، دارو باید تا زمان مصرف در بسته‌بندی اصلی نگهداری شود.
• از مصرف داروی نوناپیک تاریخ گذشته خودداری شود.
• دارو دور از دید و دسترس کودکان و حیوانات خانگی نگهداری شود.
• محلول را بلافاصله قبل از مصرف تهیه کنید. از آماده‌سازی محلول از قبل یا نگهداری آن برای مصرف در زمان بعد خودداری نمایید. محلول را در یخچال قرار ندهید و یخ به آن اضافه نکنید.
• صرفاً جهت مصرف یک‌بار. از مصرف مجدد فرآورده خودداری شود. باقیمانده محتویات معدوم گردد.

ملاحظات بارداری:

در مطالعات تولیدمثل حیوانی که از دوزهایی مشابه دوز مصرفی در انسان استفاده شده است، عوارض نامطلوبی مشاهده نشد.

ملاحظات شیردهی:

تصمیم‌گیری در مورد ادامه یا قطع شیردهی در طول درمان باید با در نظر گرفتن خطر مواجهه نوزاد با دارو، منافع شیردهی برای نوزاد و منافع درمان برای مادر انجام شود.

• نوناپیک در شرایط زیر منع مصرف دارد:

• بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر در دقیقه) که می‌تواند منجر به تجمع منیزیم شود
• انسداد دستگاه گوارش یا ایلئوس
• سوراخ‌شدگی روده
• کولیت توکسیک یا مگاکولون توکسیک
• احتباس معده (Gastric retention )
• حساسیت بیش از حد به هر یک از اجزای تشکیل‌دهنده نوناپیک

• آماده‌سازی برای کولونوسکوپی با ساشه نوناپیک برای بیماران صبحگاهی:
  

• یک ساشه در ساعت 12 ظهر
• ساشه دوم در ساعت 5 بعدازظهر
• ساشه سوم در ساعت 10 شب
  
  

• آماده‌سازی برای کولونوسکوپی با ساشه نوناپیک برای بیماران عصر:
  

• یک ساشه در ساعت 5 بعدازظهر
• ساشه دوم در ساعت 10 شب
• ساشه سوم در روز کولونوسکوپی (۵ ساعت قبل از انجام کولونوسکوپی)

1.مزیت نوناپیک نسبت به ملین های قدیمی تر چه هست؟

ساشه نوناپیک طعم بهتر و حجم کمتری از مایعات برای اماده سازی احتیاج دارد که باعث افزایش پذیرش بیمار میشود.

2.آماده سازی و روش مصرف ساشه به چه صورت است؟

برای دستیابی به بهترین اثر، محتوای هر ساشه باید در حدود ۱۵۰ میلی‌لیتر آب سرد حل شود و سپس نوشیده شود. معمولاً توصیه می‌شود در فاصله بین مصرف هر ساشه مایعات شفاف مانند آب، آب‌سیب صاف‌شده یا آب‌گوشت رقیق مصرف شود تا فرایند پاکسازی کامل انجام گیرد. رعایت این روش مصرف و مصرف مایعات کافی، نقش مهمی در اثرگذاری و کاهش عوارض احتمالی دارد.

3.معمولا چقدر بعد از مصرف نوناپیک اثرآن اغاز میشود؟

هر ساشه نوناپیک معمولاً طی ۲ تا ۳ ساعت باعث ایجاد دفع روده می‌شود؛ البته این زمان بسته به پاسخ فردی بدن ممکن است متفاوت باشد.